Metoda McKenziego to metoda diagnozowania i leczenie zespół bólowych kręgosłupa pochodzenia mechanicznego.
Stosowana jest u pacjentów cierpiących na chorobę przeciążeniową kręgosłupa:
bóle krzyża, bóle barku lumbago dyskopatia rwa kulszowa rwa ramienna
Oferuje ona pacjentom system samodzielnego radzenia sobie z bólem. Oparty jest on na dokładnej i szczegółowej analizie zespołu bólowego, odpowiednich ćwiczeniach (indywidualnie dobranych dla każdego pacjenta) wykonywanych
pod kontrolą terapeuty oraz samodzielnie w domu, jak również na profilaktyce bólów kręgosłupa – terapeuta uczy pacjenta jak ma on funkcjonować na co dzień (jak siedzieć, pracować, ubierać się, itp.) aby sobie nie szkodzić. Metoda McKenziego jest skuteczna, ponieważ jej działanie ukierunkowane jest na przyczynę bólu, a nie
jedynie na objaw. Skuteczność metody uzależniona jest od wielkości uszkodzenia w obrębie kręgosłupa oraz od zaangażowania pacjenta w proces leczenia. Końcowym celem terapii jest pozbycie się dolegliwości bólowych, przywrócenie pełnej funkcjonalności kręgosłupa oraz zminimalizowanie ryzyka nawrotów choroby. |
 |
 |
 |
Istotę koncepcji PNF zawarto w nazwie: proprioceptywne (dotyczące receptorów ciała) nerwowo-mięsniowe torowanie (ułatwianie, facilitowanie) ruchu.
PNF proponuje pacjentowi terapię bezbolesną i funkcjonalną, to
znaczy zgodną z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego (np; pacjent utyka w czasie chodu, ma problem z podniesieniem kubka do ust, itp.) i wzorowaną na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Zgodnie z koncepcją PNF badanie i terapia stanowią integralną całość i wzajemnie się uzupełniają PNF proponuje ruchy naturalne,
które przebiegają trójpłaszczyznowo i są zbliżone do czynności dnia codziennego. |
 |
Uwzględnienie podczas planowania terapii potrzeb ruchowych i problemów zgłaszanych przez chorego przynosi wiele korzyści i czyni z PNF metodę przyjazną dla pacjenta, opartą na bezbolesnej pracy wykorzystującej silne
odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwienia reedukacji utraconych funkcji.
PNF gwarantuje również wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego, przy niewielkich wymaganiach sprzętowych. |
 |